|
 
"Ware 'rijkdom' is beseffen dat ik
mezelf alles kan geven wat ik werkelijk nodig heb en dit ook doen. Steeds meer
ben ik me hiervan bewust... " XXXX Madeleine. (16-05-2012)
Dit is een unieke
galerij wat de bezoeker een verfrissende kijk
zal kunnen geven op het werk van
Madeleine Oppelaar (alias Mad!Studios). Voel je
welkom geheten om rond te kijken en om het eventueel het
stellen van vragen aan de maakster zelf... (zie index rechts van
jou).
Madeleine Oppelaar,
geboren en getogen in Den Haag (25 -07-69), is
al haar hele leventje creatief bezig. Ze tekent,
ze schildert, ontwerpt, schrijft gedichten en
korte verhalen, ze danst, ze zingt,
speelt toneel en speelt ook een
beetje piano. Ze is met de paplepel gevoed
zullen we maar zeggen. Haar vader was een bekend
fotograaf en haar moeder idem beeldend
kunstenaar.
Al het werk komt van eigen hand, gevoel en idee.
Een groot gedeelte is persoonlijk. Haar speciale
handschrift (down to earth stijl) zijn sterke
vormen, personen, het uiterst selectief
kleurgebruik en een prikkeling van emotie.
Madeleine werkt graag op papier, behang en
linnen. Af en toe maakt ze ook pentekeningen of
werkt ze met een computer tekenpalet van
wacom ...
 De ontwerpen van Madeleine zijn over het algemeen
kleurrijk, af en toe zelfs geestig (zelfspot:> een knipoog naar haar innerlijke
zelf) en
groot van formaat. Alles staat in harmonie. Elke kleur, vorm, is op gevoel
geselecteerd. Vaak spreekt het beeld tijdens een eerste blik. Volg je oog en je
begrijpt het verhaal wat er achter schuilt.
Madeleine: "Dagelijkse ervaringen vormen een
grote inspiratie bron voor me. Ik teken, schilder, ontwerp, schrijf wat ik voel
en denk. Hoef vaak niet zo diep te graven. Je emotionele rugzak raakt namelijk nooit
uitgeput. ... Als ik bij mezelf voel, van hey nu moet / mag ik dit of dat doen
(wat voor vorm van kunst ook) dan begin ik. Het mag er dan uit. Vaak krijg ik
dat dan binnen in een droom. Soms voel ik
even niets, en dan doe ik weer hele andere dingen. Dit betekend dan meestal in de
natuur zijn. Fietsen, wandelen, mediteren, zingen .... genieten van het zonnetje
en het moois om mij heen...
Techniek is voor mij niet zo belangrijk. De intentie en het gevoel echter wel. Door al de vormen moet het (meestal
persoonlijk) verhaal duidelijk worden. Alles moet in perfectie harmonie met
elkaar verbonden zijn. Altijd weer een cruciaal hoofdstuk voor me. "
Kunst academie
 Madeleine ging eerst naar
de Mode Academie voor 2 jaar in Den Haag (na de middelbare school in 86) voordat ze de kunst
academie betrad. Ze had een nieuwe interesse gevonden, het ontwerpen van flyers
en abstracte kunst. Het ontwerpen van kleding daar had ze zeker ook wel feeling
voor (het ontwerpen, niet het maken, vond ze maar saai) maar toen dat steeds meer op de voorgrond
kwam, nam ze de beslissing tot de grote overstap. Madeleine stapte de kunst academie
binnen, met al haar werk, en vroeg groots om een intake gesprek. Madeleine werd
die zelfde dag nog geaccepteerd (meestal een ronde of drie was nodig). De leraren
vonden haar werk zo verfrissend en van een zekere stijl dat ze daar wel brood in
zagen. Madeleine's werk was toen sterk Appel georiënteerd. Bonies was gek op
haar werk en speciale handschrift.
Madeleine had eenmaal op de kunst academie snel
de bijnaam van 'het halmeisje'. Niet omdat ze verlegen was, nee niet echt, omdat ze zelf
naar eigen zeggen de ateliers te vol vond en omdat het licht in de gang veel
mooier was (geen Tl buis... dat vind ze vreselijk licht). De hal boven was perfect en koos ze als studio. Later vertelde ze dat er zo vaak het mooie zonlicht
door de ramen scheen. Een soort van opgewektheid die ook in haar eerdere werk
vaak terug te vinden is. Haar handschrift is nog steeds op een van de muren daar
terug te vinden...
Madeleine verlaat de stad Den Haag (April 29th
1992) om samen met Mark een nieuw leven te beginnen in
Noord Brabant. Ze hadden net een relatie van een
jaar. Spanning en drukte op straat
vooral forceerde haar besluit om de stad te
willen verlaten en voor een rustig(er) leven te kiezen
met Mark in het mooie en groene landschap van
Brabant.
Madeleine: "In Brabant voelde ik de liefde..
de warmte waar ik zo naar op zoek was geweest.
). Ik had een andere uitdaging nodig. Was
klaar voor een volgende stap in het leven. Was
21 en verliefd.... Dan zet je wel eens vaker
zulke stappen... (vaak blind... ach ja)"
 Relatie
met Mark, Asielzoekers Centrum en Bronlaak
Omdat Mark ziek werd en thuis kwam te zitten
(ziekte van Bechtrew) ging madeleine Pedagogisch
Werk studeren in
Helmond om zo hun stabiliteit in stand te kunnen
houden thuis. Madeleine was net klaar met de
Kunstacademie (1992, grafisch ontwerp en vrije
abstracte richting). Haar kunst werd op een lager pitje gezet.
Maar was nooit helemaal weg ...
Madeleine studeerde Pedagogisch werk in Helmond
(vrienden en familieleden zeiden altijd al dat ze
iets moest doen met haar warme en open karakter... een goede zet ook, wat ons later een
helderder
beeld zal opleveren. *zie verder biografie).
Na het behalen van haar diploma ging Madeleine
werken als een ''juffie'' en ''coördinator" op een asielcentrum in Stevensbeek
(niet ver van Sint Anthonis waar Mark en Madeleine wonen). Madeleine had een
warme aanpak en al snel hadden de kinderen het gevoel dat ze gewoon even bij
haar kind mochten zijn.
Haar teken en handvaardigheid lessen
waren altijd druk bezocht. 5 dagen in de week.
Madeleine werkte drie jaar in het centrum. Omdat
het centrum ging sluiten moest ze helaas een andere baan zoeken. Na enkele banen
daarna te hebben gehad zonder naam kwam Madeleine op Bronlaak (*een instituut
voor bewoners met een verstandelijke beperking*) te werken (2001). Ze bezocht
een open dag en was meteen op slag verliefd. Madeleine moet altijd verliefd
worden zo blijkt :). Vanaf die dag is ze niet meer
weggegaan, is ze daar op mogen groeien, op diverse woonhuizen, en werkt ze daar met veel plezier en
passie. .... Its a way of living she enjoys....
Madeleine:
"Oh...
Bronlaak
is voor mij het meest pure plekje op
aarde. Ik vertoef en werk daar graag. Het is een
soort van thuis gevoel. De antroposofie dat is
een levenswijze waar ik zelf ook veel mee
heb.... Eenvoudig, puur... maar met geloof, liefde, respect en een
positief gevoel. Een gevoel van eigen waarde,
respect voor wat er groeit en
voor alle anderen om je heen. Iedereen is
gelijk. Wat je handicap ook is, je mag er zijn.
Alles is op jouw niveau en kunnen te leren.... "
In 2001 hebben Madeleine en Mark gezamenlijk hun
eerste expositie samen te pakken. Hun werken
hingen met succes enkele maanden in een oudere
centra in Sint Anthonis. Het was een groot en
kleurrijk succes.
 - TigerBeat -
Mad!Studios - Duran Duran sites
1993 - 2010:
Madeleine runt een zeer populaire website
TigerBeat.nl genaamd. Over de hele wereld zeer
bekend. Elke dag druk bezocht. 800 tot 1000 hits
per dag was zeer normaal. De website was gewijd
aan John Taylor en Duran Duran. Voor de website
(onder de naam mad!studios; haar eigen artiesten
naam - label), fans en later de band zelf maakte
Madeleine wallpapers, speciale ontwerpen,
tourposters, flyers en animated gifs die
iedereen gratis downloaden en gebruiken kon.
Later ging ze ook steeds meer voor andere
websites, magazines, en artiesten ontwerpen.
Idem ontwierp ze websites voor anderen.
Mad!Studios werd zo langzamerhand een begrip.
Madeleine mocht zelfs de tour poster mee
ontwerpen voor de Duran Duran's Red Carpet
Massacre tour in Nederland (2008).
Madeleine:
Het was een heerlijke droom die waarheid werd.
Ik was vooral heel dankbaar. Een prachtig iets
om mee te mogen maken. Duran Duran was namelijk
mijn jeugdliefde wat betreft muziek. Ben ik mee
opgegroeid (okay nu ontgroeit, volg ze
zelfs niet meer echt) ...
Donkere periode
April 2009:
Een
donkere periode overschaduwd het tot nu toe
onschuldige leventje van Madeleine. Madeleine
wordt geconfronteerd met een ernstige ziekte.
Een moeilijke tijd/ strijd volgt.
Madeleine: "Als
deze moeilijke ervaringen zich voordoen in je
leven, nou dat brengt je echt wel weer terug op
''Moeder de Aarde''. Het maakt bewust wie je
bent, waar je staat in het leven, waar je in
gelooft, en hoe laag of hoog je energiewereld /
overlevingskracht is. Echt een beproeving. Dat
jaar was een vreselijk moeilijk jaar voor me.
Niet alleen voelde ik me ziek. Wilde ik dat de
behandelingen graag gestopt werden maar ook het
gevoel hebben dat de wereld om je heen gewoon
lekker zijn eigen gang blijft gaan. Iedereen om
je heen lijkt hard te gaan, behalve..... Dat
doet zo'n zeer innerlijk.
Je wereld is in
een seconde helemaal anders. Eerst is je leven
onschuldig en dan opeens zit je in een trein die
vervolgens niet meer stopt na het eerste genomen
station. Je moet je hoofd boven water zien te
houden...
Veel dingen
dwalen door je gedachten. Ik had het moeilijk om
het juiste pad te vinden, van wat er gebeurd was
en wat voor mij en mijn partner begaanbaar was
en dingen helder zou maken. Eerst was ik
ontzettend kwaad. Een paaltje moest het
ontgelden, vier uur lang tot dat hij omviel, in
het lokale bos vlakbij ons. Wat was er toch gebeurd?
Waar vind ik de kracht om dit te overwinnen. Ik
zocht de kracht en het antwoord in de spirituele
wereld. Een
logisch iets. .... Snel erna had ik mezelf bij
elkaar weten te rapen en kwam in een soort van
extase terecht. Je doet alles om beter te
worden. Ik wilde beter worden. Mijn Motto was.
'Ik geef toch nooit iets op zonder een strijd te
leveren? Er is nog
zoveel wat ik wil leren, ervaren, voelen,
belezen en liefhebben. Ik heb nog zo veel te
geven. Sta toch op 'Lein'... "
Eind December
2009: Bevestiging volgt van weer helemaal
beter en schoon te zijn. Na een dik jaar van
afwezigheid gaat Madeleine vanaf midden April
weer volledig aan het werk op Bronlaak (wat te
vroeg naar haar eigen zeggen). Haar
kunstwerken zijn nu alleen nog maar persoonlijk.
Ze doet geen commerciële opdrachten meer....
.
... Aan het werk weer
 Bronlaak - De Willlehem is een grote
energie bron voor Madeleine. (eerst op
bezoek in December en Januari), dan
rustig enkele uren per week oplopend.
Madeleine was gelukkig om weer op het
werk te zijn. Zeker om al die gezichten
te zien die ze zo gemist had. Natuurlijk
was het fijn om even niet met de ziekte
bezig te hoeven zijn (al voelde ze zich
soms rot natuurlijk). Het deed haar veel
goed.
April: In April is Madeleine weer
volledig aan het werk.
Website
December
(2009) Madeleine sluit de deuren van de
populaire TigerBeat website. De ziekte heeft
haar doen veranderen en wil liever eigen werk
blijven maken en geen commercieel werk meer. Ze
maakt geen concert posters en zo meer. Ze
voelt geen behoefte. Idem is Madeleine
steeds meer gaan schrijven. Gedichten en
verhalen blijken een grote bron van verwerking.
Het was een moeilijke beslissing. Maar warme
vriendschappen die zijn mogen ontstaan blijven
bestaan.
Mei 2010:
Madeleine opent haar eigen website,
www.madstudios.nl bij
One.com. Zo nu en dan
wordt nieuw werk geplaatst.
Eind Juni 2011
Na een
relatie van 20 jaar gaan Mark en Madeleine als vrienden uit elkaar. Te veel
meegemaakt en niet met elkaar mee kunnen groeien.
Madeleine: "We
vertoefde steeds vaker in een andere wereld, raakte steeds meer verwijdert van
elkaar. We waren elkaar door processen kwijtgeraakt. Een zeer pijnlijk hoofdstuk
in mijn levensboek ... "
Madeleine
bewoont nu een klein boerderijtje in Wanroij tussen allerlei weilanden en ander
mooi natuurschoon. In stilte probeert ze haar pad en haar 'eigen
ik' weer terug te vinden. Tja.. het leven is nu eenmaal grillig.... en vol met leerdoelen.
Ontslagen
23 Januari 2012 krijgt Madeleine
spijtig te horen dat ze ontslagen is op Bronlaak.
Het instituut was al eerder in December failliet
verklaard en maakt nu een doorstart. Het heet nu
De Seizoenen. Door re organisatie mag zij, plus
honderden geliefde andere collega's, niet mee in
de doorstart. Erg spijtig.
Madeleine blijft
nog wel cursussen geven op het terrein. (Deze blijven en blijken brooodnodig en hier
heeft ze veel plezier in). Ze denkt er ook over
na om misschien schilder therapeut te worden. Met haar
kunstacademie, haar innerlijk (ver)kijkend vermogen,
moet dat makkelijk samen kunnen gaan. Verder
zegt ze verder te gaan met haar schrijven van
haar gedichtenbundel, kinderboek en natuurlijk
het schilderen. Ze ziet wel, ze heeft zoveel
plannen / dromen.... gaves mogen ontwikkelt en
aangereikt worden....
Wie weet wat er nog meer wacht om ontplooit te
worden.
Madeleine:
"Ik ga nu mijn dromen
achterna, de kunst en schrijfwereld
in (idem mij om laten scholen als schilder
therapeut). Die droom heb ik 21 jaar geleden de halt
moeten toeroepen vanwege dat mijn partner van toen heel
ziek werd, en dat er een steady inkomen moest
komen (uit liefde gedaan overigens hoor, geen
spijt van gehad). Nu kan ik het weer oppakken.
Natuurlijk ben ik
af en toe nog verdrietig. Niets is meer hetzelfde. Maar probeer altijd
toch wel een positief
lichtje te blijven zien en alles een positieve draai te geven. Hoe donker en vervelend het pad ook lijkt. Ik kruip er
wel
weer op een dag uit. Zo
loopt het leven nu eenmaal. Het is vallen en opstaan. Stapje
terug, stapje vooruit..... Maar vooral vooruit blijven gaan. Alles wat op je pad
mag komen is mooi meegenomen.
Vanaf nu is
het vooral plezier hebben. Je eigen gevoel van geluk opzoeken/ zelf creëren.... Gelukkig zijn
met jezelf. Gelukkig zijn, EN TROTS, met/op de dingen die je mag doen (en mogen ontstaan)! HALLELUJAH.... "
Pagina update
16-05-2012 11:08:31
Copyright 2012
Mad!Studios. All rights reserved.
|
